نقش تمدن ایرانی-اسلامی و پیشینه فرهنگی ایرانیان در آموزش الهیات
کد مقاله : 1001-6THEOCONF
نویسندگان
رضا مسعودی1، امیر پورشاهرودی *2
1دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر
2عضو هیأت علمی گروه آموزشی معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران صندوق پستی ۸۸۹- ۱۴۶۶۵ تهران
چکیده مقاله
تمدن ایرانی-اسلامی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بسترهای شکل‌گیری اندیشه، فرهنگ و نظام‌های آموزشی در جهان اسلام، نقشی بنیادین در تکوین و تحول آموزش الهیات ایفا کرده است. این تمدن با تلفیق میراث فرهنگی و فکری ایران با آموزه‌های اسلامی، زمینه پیدایش رویکردی جامع به تعلیم و تربیت دینی را فراهم آورده که در آن عقلانیت، معنویت، اخلاق و هویت فرهنگی در تعامل با یکدیگر قرار گرفته‌اند. هدف این مقاله، بررسی نقش تمدن ایرانی-اسلامی و پیشینه فرهنگی ایرانیان در توسعه آموزش الهیات و تبیین تأثیر مؤلفه‌های فرهنگی، فلسفی و تمدنی ایران بر شکل‌گیری نظام تعلیم و تربیت دینی است. پژوهش حاضر با روش توصیفی–تحلیلی و بر پایه مطالعه کتابخانه‌ای انجام شده و با بهره‌گیری از منابع معتبر ، ابعاد مختلف این موضوع مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که سنت علمی و فرهنگی ایرانیان، از طریق تقویت عقل‌گرایی، توسعه نهادهای آموزشی، گسترش فلسفه و کلام اسلامی، شکوفایی عرفان و اخلاق، و حمایت از تولید و انتقال دانش، نقش تعیین‌کننده‌ای در ارتقای آموزش الهیات داشته است. همچنین، تعامل میان عناصر فرهنگ ایرانی و ارزش‌های اسلامی موجب شکل‌گیری الگویی بومی از آموزش الهیات شده که علاوه بر حفظ اصالت دینی، پاسخ‌گوی نیازهای معرفتی و فرهنگی جامعه نیز بوده است. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که تمدن ایرانی-اسلامی نه‌تنها میراثی تاریخی، بلکه سرمایه‌ای معرفتی و فرهنگی برای بازاندیشی و توسعه آموزش الهیات در عصر حاضر به شمار می‌رود و بهره‌گیری از ظرفیت‌های آن می‌تواند در تقویت هویت دینی، گسترش تفکر انتقادی و ارتقای کیفیت نظام آموزش الهیات مؤثر باشد.
کلیدواژه ها
تمدن ایرانی-اسلامی، آموزش الهیات، پیشینه فرهنگی ایرانیان، تعلیم و تربیت دینی، هویت فرهنگی.
وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر