تحلیل رابطه شخصیت استاد و تعاملات استاد–دانشجو با یادگیری دانشجومعلمان الهیات در دانشگاه فرهنگیان
پذیرفته شده برای پوستر
کد مقاله : 1121-6THEOCONF
نویسندگان
گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۸۸۹- ۱۴۶۶۵ تهران، ایران
چکیده
چکیده
شخصیت استاد از مؤلفههای اثرگذار بر کیفیت تعامل استاد–دانشجو و تجربه یادگیری دانشجویان است. اما پژوهشها عمدتاً در آموزش عالی عمومی انجام شده و پیوند همزمان شخصیت استاد، تعامل استاد–دانشجو و یادگیری در آموزش الهیات کمتر بررسی شده است. هدف این مقاله، تحلیل رابطه شخصیت استاد و تعاملات استاد–دانشجو با یادگیری دانشجومعلمان الهیات در دانشگاه فرهنگیان است. این پژوهش مروری–تحلیلی است و منابع مرتبط را بر اساس مسئله پژوهش بررسی کرده است. تحلیل نشان میدهد شخصیت استاد مفهومی چندبعدی است که با مدل پنجعاملی تحلیل میشود. گشودگی به تجربه و توافقپذیری در مواجهه استاد با پرسشها و فراهمکردن گفتوگو نقش دارند. تعامل استاد–دانشجو حلقه واسط میان شخصیت استاد و تجربه یادگیری دانشجو است. یادگیری دانشجومعلمان الهیات، فراتر از دانش تخصصی، با رشد تواناییهای ارتباطی و حرفهای و کاربرد دانش پیوند دارد. ماهیت چندلایه معرفت دینی یادگیری الهیات را گفتوگومحور میکند و کیفیت تعامل استاد–دانشجو را زمینهساز یادگیری عمیق میسازد. الگوی مقاله: ویژگیهای شخصیتی و حرفهای استاد از طریق رفتار آموزشی، کیفیت تعامل استاد–دانشجو را شکل میدهد و به یادگیری عمیق دانشجومعلم میانجامد. این الگو در بستر دانشگاه فرهنگیان با زیست شبانهروزی، دروس تربیتی و نقش دوگانه دانشجومعلم، زمینهای متمایز از دانشگاههای عمومی دارد.
شخصیت استاد از مؤلفههای اثرگذار بر کیفیت تعامل استاد–دانشجو و تجربه یادگیری دانشجویان است. اما پژوهشها عمدتاً در آموزش عالی عمومی انجام شده و پیوند همزمان شخصیت استاد، تعامل استاد–دانشجو و یادگیری در آموزش الهیات کمتر بررسی شده است. هدف این مقاله، تحلیل رابطه شخصیت استاد و تعاملات استاد–دانشجو با یادگیری دانشجومعلمان الهیات در دانشگاه فرهنگیان است. این پژوهش مروری–تحلیلی است و منابع مرتبط را بر اساس مسئله پژوهش بررسی کرده است. تحلیل نشان میدهد شخصیت استاد مفهومی چندبعدی است که با مدل پنجعاملی تحلیل میشود. گشودگی به تجربه و توافقپذیری در مواجهه استاد با پرسشها و فراهمکردن گفتوگو نقش دارند. تعامل استاد–دانشجو حلقه واسط میان شخصیت استاد و تجربه یادگیری دانشجو است. یادگیری دانشجومعلمان الهیات، فراتر از دانش تخصصی، با رشد تواناییهای ارتباطی و حرفهای و کاربرد دانش پیوند دارد. ماهیت چندلایه معرفت دینی یادگیری الهیات را گفتوگومحور میکند و کیفیت تعامل استاد–دانشجو را زمینهساز یادگیری عمیق میسازد. الگوی مقاله: ویژگیهای شخصیتی و حرفهای استاد از طریق رفتار آموزشی، کیفیت تعامل استاد–دانشجو را شکل میدهد و به یادگیری عمیق دانشجومعلم میانجامد. این الگو در بستر دانشگاه فرهنگیان با زیست شبانهروزی، دروس تربیتی و نقش دوگانه دانشجومعلم، زمینهای متمایز از دانشگاههای عمومی دارد.
کلیدواژه ها