تبیین نسبت علم، تزکیه و استقلال فرهنگی در اندیشه تربیتی امام خمینی (ره)
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی
کد مقاله : 1097-6THEOCONF (R1)
نویسندگان
1استادیار گروه معارف دانشگاه فرهنگیان گرکان
2رمضان پای برجای عضو هیئت علمی، گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان صندوق پستی 889 - 14665 تهران- ایران r.paibarjai@ cfu.ac.ir
3امیر پورشاهرودی عضو هیئت علمی، گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان صندوق پستی 889 - 14665 تهران- ایران amirpoorsharoodi@gmail.com
چکیده
تعلیم و تربیت در اسلام، تنها انتقال دانش نیست؛ بلکه فرایند انسان سازی است. امام خمینی نیز تربیت را در پیوند با قرآن و عرفان می بیند. به باور او، دانش جدا از تهذیب، می تواند ابزار خودخواهی و سلطه شود. امام خمینی علم و تخصص را ضروری می‌داند؛ اما علم را به خودی خود ضامن سعادت نمی‌شمارد. علم، قدرت می‌آفریند و قدرت، اگر با تقوا، عدالت و تهذیب همراه نباشد، می‌تواند دامنه فساد انسان را گسترده‌تر کند.این پژوهش درصد برآمده با روش توصیفی تحلیلی و مطالعه اسنادی، به تبیین نقش تعلیم و تربیت در اندیشه تربیتی امام خمینی (ره) بپردازد. یافته ها نشان می دهد تربیت در این منظومه، از دو راه به استقلال فرهنگی میتوان دست یافت؛ پرورش انسان عالم و مهذّب و با ساختن فردی مسئول و متعهد.در این اندیشه تربیتی، علم و تزکیه دو ضلع یک مثلث هستند که ضلع سوم آن، استقلال فرهنگی معرفی شده است. از سوی دیگر، علم همراه با تزکیه، پایه استقلال فکری و فرهنگی جامعه است؛ پیوند علم، تزکیه و مسئولیت اجتماعی است که انسان مستقل و جامعه مستقل می سازد.
کلیدواژه ها