واکاوی بازنمایی امر قدسی در زبان بصری با رویکرد تبیین جایگاه زیبایی‌شناسی در منظومة تربیت دینی نوجوانان
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی
کد مقاله : 1012-6THEOCONF
نویسندگان
1دانشجوی دانشگاه فرهنگیان استان تهران
2استادیار دانشگاه فرهنگیان استان تهران
چکیده
این پژوهش با هدف تبیین جایگاه و کاربست ارتباط تصویری در فرایند تربیت دینی در محیط مدرسه انجام شده است. مسئله اصلی از آنجا آغاز می‌شود که انتقال مفاهیم دینی و اخلاقی صرفاً از طریق شیوه‌های کلامی و آموزش مستقیم، برای نسل نوجوان که در معرض حجم گسترده‌ای از محرک‌های بصری قرار دارد، کافی و اثرگذار نیست. در این میان، زبان تصویر به‌عنوان یکی از مؤثرترین ابزارهای ارتباطی، ظرفیت بالایی در ایجاد درک عمیق، ماندگار و عاطفی از مفاهیم ارزشی دارد. در این مطالعه، با رویکردی کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای منابع نظری، نقش قالب‌های مختلف ارتباط تصویری مانند تصویرسازی، گرافیک، رسانه‌های صوتی و تصویری و هنرهای نمایشی در انتقال مفاهیم دینی و اخلاقی بررسی شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که هنر، به‌ویژه در قالب‌های بصری، نه‌تنها ابزار تزئینی یا سرگرمی نیست، بلکه بستری برای بازآفرینی معنا و تقویت تجربه زیسته دینی در دانش‌آموزان محسوب می‌شود. همچنین نتایج نشان می‌دهد که درصورتی‌که محتوای هنری در مدرسه بر اساس اصول زیبایی‌شناسی، ملاحظات فرهنگی و اهداف تربیتی طراحی شود، می‌تواند به شکل‌گیری نگرش‌های اخلاقی پایدار، افزایش درک معنوی و تقویت هویت دینی در نوجوانان کمک کند. در مقابل، استفاده سطحی یا صرفاً تزئینی از عناصر بصری، اثر تربیتی را کاهش داده و حتی موجب سطحی‌نگری در مفاهیم ارزشی می‌شود. این پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه‌های آموزش دینی در مدارس تأکید می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که ارتباط تصویری به‌عنوان یک زبان تربیتی مستقل و مکمل در کنار آموزش‌های سنتی موردتوجه جدی قرار گیرد.
کلیدواژه ها