کارکرد آموزش نماز در دانش‌آموزان پایه سوم مقطع ابتدایی
پذیرفته شده برای پوستر
کد مقاله : 1085-6THEOCONF
نویسندگان
1گروه اموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2دانشجوی گروه آموزش علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
چکیده
آموزش نماز در مقطع ابتدایی از مهم‌ترین جلوه‌های تربیت دینی در نظام آموزشی به شمار می‌رود؛ زیرا این دوره، زمان شکل‌گیری باورها، عادت‌ها و نگرش‌های پایدار در دانش‌آموزان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی شیوه‌های مناسب آموزش نماز به کودکان دبستانی و شناسایی عوامل مؤثر در علاقه‌مند کردن آنان به اقامه نماز انجام شده است. در این مطالعه، با بهره‌گیری از روش [توصیفی-تحلیلی / مروری / پیمایشی]، منابع علمی، دیدگاه‌های تربیتی و تجربه‌های آموزشی مرتبط مورد بررسی قرار گرفته‌اند. نتایج نشان می‌دهد که موفقیت در آموزش نماز زمانی حاصل می‌شود که این آموزش از حالت صرفاً دستوری و تکلیفی خارج شده و به صورت تدریجی، عاطفی، عملی و متناسب با ویژگی‌های رشدی کودکان ارائه شود. استفاده از روش‌هایی همچون الگوسازی رفتاری، قصه‌گویی، تشویق، بازی‌های آموزشی، تمرین عملی، ایجاد فضای معنوی در مدرسه و همکاری مستمر خانواده و معلمان، نقش مهمی در پذیرش و ماندگاری این فریضه در ذهن و رفتار دانش‌آموزان دارد. همچنین، یافته‌ها بیانگر آن است که آموزش نماز زمانی اثربخش‌تر خواهد بود که با محبت، حوصله، تکرار هدفمند و توجه به تفاوت‌های فردی همراه باشد. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که آموزش نماز در دوره ابتدایی، صرفاً یک آموزش آیینی نیست؛ بلکه فرآیندی تربیتی است که باید با رویکردی جامع، جذاب و متناسب با نیازهای روحی و روانی کودکان طراحی و اجرا شود.
کلیدواژه ها