بررسی سیر تاریخی و مبانی هستی‌شناختی آموزش الهیات و معارف اسلامی

پذیرفته شده برای ارائه شفاهی

کد مقاله : 1079-6THEOCONF (R1)

¹دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم

²آموزش و پرورش استان یزد (شهرستان میبد)

آموزش الهیات و معارف اسلامی از دیرباز از مهم‌ترین عرصه‌های شکل‌دهی به نگرش انسان نسبت به خدا، جهان، انسان و ارزش‌های اخلاقی بوده است. این آموزش در طول تاریخ، متناسب با تحولات فکری، اجتماعی و نهادی، از شیوه‌های سنتی انتقال معارف در مسجد و حلقه‌های علمی تا ساختارهای سازمان‌یافته در مدارس، حوزه‌های علمیه و دانشگاه‌ها تحول یافته است. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و بر پایه مطالعه اسنادی و کتابخانه‌ای، سیر تاریخی آموزش الهیات و معارف اسلامی را بررسی کرده و مبانی هستی‌شناختی آن را تحلیل می‌کند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که آموزش الهیات اسلامی بر اصولی همچون توحید و وحدت نظام هستی، غایت‌مندی آفرینش، پیوستگی عالم تکوین و تشریع، کرامت و فطرت انسان، امکان معرفت دینی، جهان‌بینی آیتی و اعتقاد به حیات اخروی استوار است. بر اساس این مبانی، آموزش معارف اسلامی صرفاً انتقال مجموعه‌ای از اطلاعات نیست، بلکه فرایندی برای رشد عقلانی، اخلاقی، معنوی و اجتماعی انسان به شمار می‌رود. تحول تاریخی این آموزش بیانگر حرکت از الگوهای فردمحور و حلقه‌ای به سوی ساختارهای نهادی و تخصصی است؛ هرچند حفظ پیوند میان دانش دینی، تربیت اخلاقی و نیازهای واقعی انسان معاصر همچنان یک ضرورت اساسی است.

آموزش الهیات؛ معارف اسلامی؛ هستی‌شناسی؛ تاریخ آموزش؛ تربیت دینی؛ معرفت دینی