راهکارهای ارتقای بهرهوری دوره کارورزی دانشجومعلمان در راستای بهینهسازی منابع انسانی آموزشوپرورش
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی
کد مقاله : 1017-6THEOCONF
نویسندگان
1دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان شهید پاکنژاد، یزد، ایران
2دکترای روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز ، شیراز ، ایران
چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل مهمترین راهکارهای ارتقای بهرهوری دوره کارورزی دانشجومعلمان در راستای بهینهسازی منابع انسانی آموزشوپرورش انجام شد. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی ـ تحلیلی و از نظر شیوه گردآوری دادهها، پیمایشی است. در مرحله نخست، با مطالعه منابع و پژوهشهای معتبر داخلی و خارجی، راهکارهای مؤثر بر کیفیت و بهرهوری کارورزی شناسایی و بر اساس آن، پرسشنامهای محققساخته شامل ۲۰ گویه در قالب طیف پنجدرجهای لیکرت تدوین شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه با استفاده از نظر استادان و صاحبنظران حوزه علوم تربیتی و دانشگاه فرهنگیان بررسی و تأیید شد و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ 0/81 به دست آمد. دادههای حاصل از پاسخ 95 نفر از دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان یزد که حداقل یکی از دروس کارورزی را گذرانده بودند، با استفاده از نرمافزار اسپیاساس و شاخصهای میانگین، انحراف استاندارد و ضریب تغییرات تحلیل و اولویتبندی شد. یافتهها نشان داد پنج راهکار دارای بالاترین میزان توافق پاسخدهندگان عبارتاند از: حضور منظم و مؤثر استاد راهنمای کارورزی، برقراری ارتباط صمیمانه میان معلم راهنما و دانشجومعلم، تعامل مستمر با استاد راهنما در رفع مسائل و مشکلات آموزشی، ارائه بازخورد مستمر و سازنده و شفافسازی وظایف و نقش دانشجومعلم. تحلیل یافتهها و شواهد پژوهشی نشان داد تمرکز بر این راهکارها، بهویژه در زمینه هدایت و حمایت حرفهای، ارتباط و تعامل آموزشی، بازخورد و مسئولیتپذیری، میتواند ظرفیت کارورزی را برای توسعه شایستگیهای حرفهای دانشجومعلمان و بهینهسازی منابع انسانی آموزشوپرورش افزایش دهد.
کلیدواژه ها